yarım çay hüznü

günler git gide eksiliyor
peki insan eksilmiyor mu sanıyorsunuz
insanlar eksilmiyor mu
insanın neresi eksilir sorarım size
canı, aşkı, sevgisi, içi
cevap yok
kimsenin verecek bir cevabı yok
konuşmuyor kimse kimseyle
çünkü herkes eksik
herkesin var eksik bir yanı
eksik bir şiiri var
eksik bir kalbi
eksik bir saç teli
altından kalkamadığı şiirler var
üzerime toprak yerine
şiir atmışlar
belki de bu yüzden çıkamıyorum
gün yüzüne
çıkmak isteyen de yok aslında
iyi böyle
iyi olan ne bilmiyorum ama
şiir var üzerimde
aklıma gelmişken yazayım dedim
bir de;
yarım bırakılmış çayların hüznü var

cemal süreya'nın yarattığı kadınlardan olmak istiyorsan
kötü adamlardan uzak dur
kötü adamlar senin canını yakar
ağlarsın
sen ağlarsan
gururun incinir
ve saçlarının, boyutu değişir
kısa saçlı kadınlar
güzel göründükleri için kesmezler saçlarını
içinde açılan boşlukları
kesik saçlarıyla kapatırlar
kimse bilmez bir kadının saçlarında ki hüznü
ve kimse bilmez
bir saç telinin hüznünü
ve kimse bilmiyor benden başka
saçlarında ki
sokak adlarını

ben her sabah
ceketimi omuzlarıma koyarken
aslında
senin
yalnızlığını
taşırım